Jeemig de peemig

Soms overvalt het mij wel eens, het enthousiasme en de steun die ik van iedereen ontvang. De laatste dagen ging het opeens weer hard met bijdragen en zoals jullie kunnen zien sta ik nu al op even over de €9400,- Dit had ik echt niet kunnen bedenken toen ik bedacht dat ik op deze wijze mijn steentje wilde bijdragen aan Alpe d'HuZes. Ik had dan wel heel stoer gezegd dat ik voor de €6666,66 zou gaan, maar ik vroeg mij af of me dat wel zou gaan lukken. En dat bleek dus te halen zijn.
Maar die 10.000 euro dan? Niu, dat gaat ook lukken, ik heb al een bod van €1000,- gehad op de gesponsorde fiets. Daar komen ook nog wat andere bijdragen bij, waar ga ik eindigen....?
Mijn evenement eindigt in ieder geval op 19 juni na drie keer de Alpe d'Huez te hebben beklommen. Dat is eigenlijk simpel als je al die verhalen hoort van mensen met kanker die niet goed weten waar hun strijd eindigt. Als ik het aan mensen vertel wat ik ga doen vragen ze mij ook heel vaak "maar hoe ga je dat dan doen op skeelers?" Sinds kort weet ik het antwoord daarop: "Ik trek mijn skeelers aan, ik ga beginnen, en boven aan trek ik mijn skeelers weer uit". Veel meer is het niet. Geen verhalen over terugslag, nieuwe onderzoeken, nieuwe kuren, wat niet al meer. Door dat te doen haal ik geld op voor een mooi, goed doel, en misschien nog wel belangrijker geef ik mensen energie. En dat geeft mij dan weer energie, straks op 19 juni maar ook nu.

Tot slot, deze week stond er weer een artikel in de Westerpost:

En nog een stuk uit het Puttens weekblad